Draaiorgel „De Mamaloe" 

G. Perlee, voor veel mensen een bekende naam, Perlee was één van de Amsterdamse orgelverhuurders uit vroegere tijden.

Vele orgels droegen hun naam, vrijwel overal in Nederland werd wel een orgel van dit bedrijf verhuurd in exploitatie bij huurders in Nederland.

Ook in het buitenland waren de orgels van Perlee geen vreemd gezicht en werden vaak in gezet als promotie voor Holland.

in de periode dat de gramophoneplaat werd uitgevonden zijn er veel langspeelplaten opgenomen van de draaiorgels van Perlee zoals o.a. „De Arabier",  „De Drie Pruiken" en „De Pipo” (de laatst genoemde een zusterorgel van de Mamaloe).

Een typisch kenmerk van Perlee zijn de roosjes die in de fronten zijn geschilderd, „De Mamaloe" behoorde ook tot het inventaris van de firma Perlee, en daarom zijn deze kenmerkende roosjes ook terug te vinden op het front van dit orgel.

Draaiorgel „De Mamaloe", ook wel de „54er Bursens" genoemd, is een 54 toets straatorgel gebouwd door de heer Bursens te Anvers (België), een befaamde orgelbouwer die zijn bedrijf startte in 1908 na zijn loopbaan bij orgelfabriek Mortier welke ook zeer gewilde orgels bouwde voor deze tijd.

Bursens maakte ook orgels in zijn vrije tijd voor verkoop en dat kon Mortier niet waarderen waardoor de samenwerking stopte. Bursens bouwde diverse dansorgels maar ook orkestrions voor in cafe's. de dansorgels van toen waren een stuk groter dan de straatdraaiorgels die we nu nog regelmatig op straat zien.

de gramofoonplaat deed zijn intrede en deed de dansorgelverhuur en verkoop de das om.
de glorietijden van de feestzalen en spiegeltenten waar deze dansorgels hun muziek ten gehoren brachten waren dan ook snel geweest.

veel dansorgels werden hierna dan ook gesloopt en ''opgestookt in de haard'' een deel van deze orgels werden zo omgebouwd zodat er mee de straat op kon worden gegaan.
Ook „De Mamalou" heeft deze transformatie ondergaan van dansorgel naar straatorgel en is verbouwd tot en fraai Amsterdams  pierement.

Het orgel staat ook nu altijd nog op de originele driewielige houten duwkar, waar de orgels rond 1930 op werden rond gereden door meestal 4 a 5 man om zo het brood te kunnen verdienen.

De mooie typerende laag dragende klanken zijn een bekend kenmerk in de orgels van Bursens en hierom ook zeer geliefd bij liefhebbers van orgel muziek. in 2024 hebben we in huis dit orgel weer volledig gerestaureerd en spelen we nog regelmatig. met dit orgel op straat.